SMS na 1003

Prikazuje rezultate 1 do 19 od 19
  1. #1
    Veteran
    Datum učlanjivanja
    Jan 2012
    Lokacija
    ispod istog neba
    Poruka
    2,255

    Default William Blake


    Vilijam Blejk (engl. William Blake, 1757.-1827.), je bio engleski književnik, slikar, grafičar i mističar.

    Vilijam Blejk je bio samouk. Likovno se obrazovao kopirajući Mikelanđela, Rafaela i Direra i crtajući detalje arhitekture i plastike u Vestminsterskoj opatiji, a književnu kulturu je stekao čitajući i imitirajući engleske renesansne pesnike i savremene "predromantike". Njegov pogled na svet formirao se u proučavanju Svedenborgovih teozofskih spekulacija i mnogih rasprava o gnosticizmu i druidizmu, ostvarivši i kao slikar i kao pesnik, originalna dela. On se možda najviše približio idealnom poimanju smisla i slike u svojim lirskim pesmama. Osim "Pesničkih skica", njegovog prvenca, nijedno od njegovih dela nije štampano za njegovog života, a u javnost su mogla dospeti samo u malobrojnim primercima koje je svojeručno izrađivao posebnom tehnikom obojenog bakropisa, koji je sam izumeo. Od njegovih slikarskih radova posebno se ističu ilustracije Miltona, starozavetne "Knjige o Jovu", Dantea.

    (Wikipedija)



    BOŽANSKI LIK


    Okrutnost ima ljudsko srce
    a ljubomora ljudsko lice
    užas, čoveka božansko obličje
    a usamljenost ljudske odore.

    Odore ljudske od gvožđa su skovane
    obličje ljudsko od vatre je,
    lice ljudsko peć je ognjena zapečaćena
    a srce ljudsko klisura je gladna.
    Kad ljubav zamijeni krv u žilama, onda ni svi olujni vjetrovi, ni sve nedaće ovog života,
    ne mogu isčupati korijen duboko zasadjen u našim dušama.
    Reply With Quote Reply With Quote

  2. #2
    Super moderator
    Datum učlanjivanja
    Sep 2011
    Lokacija
    Trinaest kilometara južno od Libana
    Poruka
    8,328
    Blogova
    24

    Default

    VRT LJUBAVI

    Videh u vrtu ljubavi
    što nikad ne videh na svom putu
    sjajnu crkvicu, podignutu
    tamo gde nekad igrah po travi.

    Na crkvici behu vrata čvrsta,
    nad njima ne čini napisano,
    pa skrenuh vrtu ljubavi, tamo
    gde beše cveće najlepših vrsta,

    i mesto cveća videh bele
    nadgrobne ploče i, u crnini,
    popove što kružeći po grobnoj tmini
    trnje stavljaju na moje želje.
    When I shall die I shall go to Paradise because on this Earth I have lived in Hell
    Reply With Quote Reply With Quote

  3. #3
    Super moderator
    Datum učlanjivanja
    Sep 2011
    Lokacija
    Trinaest kilometara južno od Libana
    Poruka
    8,328
    Blogova
    24

    Default

    OSMIJEH

    Postoji ljubavi osmijeh,
    Te lažno kad usne se kreću,
    U osmijehu nad svim osmjesima
    Oba se ova sreću;

    U mžznji se obrve mrste,
    I prezir grči ih lud,
    Od grimase, pak, nad grimasom
    Ti bježiš uzalud,

    U srce ta bode duboko,
    I kralješke drobi kad sjeda,
    A od osmijeha sviju
    Postoji samo jedan.

    Izmedju zipke i groba
    Jedini osmijeh je taj,
    A kad ti on se osmjehne
    Svoj patnji tada je kraj.
    When I shall die I shall go to Paradise because on this Earth I have lived in Hell
    Reply With Quote Reply With Quote

  4. #4
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default

    My pretty rose tree

    A flower was offerd to me;
    Such a flower as May never bore.
    But I said I`ve a Pretty Rose-tree.
    And I passed the sweet flower o`er.

    Then I went to my Pretty Rose-tree;
    To tend her by day and by night.
    But my Rose turned away with jealousy:
    And her thorns were my only delight.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  5. #5
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default

    The Little Girl Lost

    In futurity
    I prophetic see,
    That the earth from sleep,
    (Grave the sentence deep)

    Shall arise and seek
    For her maker meek:
    And in the desart wild
    Become a garden mild.

    In the southern clime,
    Where the summer’s prime,
    Never fades away;
    Lovely Lyca lay.

    Seven summers old
    Lovely Lyca told.
    She had wander’d long
    Hearing wild birds’ song.

    Sweet sleep, come to me
    Underneath this tree;
    Do father, mother weep -
    'Where can Lyca sleep'.

    Lost in desart wild
    Is your little child.
    How can Lyca sleep,
    If her mother weep?

    If her heart does ake
    Then let Lyca wake;
    If my mother sleep,
    Lyca shall not weep.

    Frowning, frowning night,
    O’er this desart bright
    Let thy moon arise
    While I close my eyes.

    Sleeping Lyca lay;
    While the beasts of prey,
    Come from caverns deep,
    View’d the maid asleep.

    The kingly lion stood
    And the virgin view’d,
    Then he gamboll’d round
    O’er the hollow’d ground:

    Leopards, tygers, play,
    Round her as she lay;
    While the lion old
    Bow’d his mane of gold.

    And her bosom lick,
    And upon her neck,
    From his eyes of flame,
    Ruby tears there came;

    While the lioness,
    Loos’d her slender dress,
    And naked they convey’d
    To caves the sleeping maid.

    The Little Girl Found

    All the night in woe
    Lyca's parents go:
    Over vallies deep,
    While the desarts weep.

    Tired and woe-begone,
    Hoarse with making moan:
    Arm in arm, seven days,
    They trac'd the desart ways.

    Seven nights they sleep,
    Among shadows deep:
    And dream they see their child
    Starved in desart wild.

    Pale thro pathless ways
    The fancied image strays,
    Famish'd, weeping, weak,
    With hollow piteous shriek.

    Rising from unrest,
    The trembling woman prest
    With feet of weary woe;
    She could no further go.

    In his arms he bore
    Her, arm'd with sorrow sore;
    Till before their way,
    A couching lion lay.

    Turning back was vain,
    Soon his heavy mane,
    Bore them to the ground:
    Then he stalk'd around,

    Smelling to his prey.
    But their fears allay,
    When he licks their hands;
    And silent by them stands.

    They look upon his eyes
    Fill'd with deep surprise:
    And wondering behold
    A spirit arm'd in gold.

    On his head a crown
    On his shoulders down,
    Flow'd his golden hair.
    Gone was all their care.

    'Follow me,' he said,
    'Weep not for the maid;
    In my palace deep,
    Lyca lies asleep.'

    Then they followed,
    Where the vision led:
    And saw their sleeping child,
    Among tigers wild.

    To this day they dwell
    In a lonely dell
    Nor fear the wolvish howl
    Nor the lion's growl.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  6. #6
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default

    The little boy lost

    Father, father, where are you going
    O do not walk so fast.
    Speak father, speak to your little boy
    Or else I shall be lost,

    The night was dark no father was there
    The child was wet with dew.
    The mire was deep & the child did weep
    And away the vapour flew.

    The little boy found

    The little boy lost in the lonely fen,
    Led by the wand'ring light,
    Began to cry, but God ever nigh,
    Appeard like his father in white.

    He kissed the child & by the hand led
    And to his mother brought,
    Who in sorrow pale, thro' the lonely dale
    Her little boy weeping sought.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  7. #7
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default

    Što Kupidon beše dečak,
    I što dečak on je bio?
    Morao je biti deva,
    Kako sam ja to shvatio.

    Jer on gađa svojim lukom,
    Deva svojim okom gađa;
    I što više mi plačemo,
    Njihova je sreća slađa.

    Da Kupidon bude dečak,
    Kupidon Deva izume;
    Jer dok ne postane čovek,
    Dečak ništa ne razume.

    A tad je već brigom slomljen,
    I izranjavan od strela,
    Pa provodi ceo život
    Vadeći ih iz svog tela.

    Grčka ljubav prema ratu
    Smesti Ljubav u dečaka,
    A Ženu u kip kameni,
    i nestade radost svaka.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  8. #8
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default На ливади одјека

    Сунце се помаља
    И Небеса поздравља.
    Звоне звона среће
    Да здраве Пролеће.
    Из грмља све пева;
    Ту дрозд, тамо шева;
    Све гласније оне
    Уз та звона што звоне.
    Пуна игре је сада
    Та одјека ливада.

    А стари седи Џон
    Баш није бризи склон.
    Под храстовим дрветом
    Са старим светом;
    Срећни нас гледају,
    Па се присећају:
    "Баш оваква радост
    Беше уз нашз младост,
    Коју памти од тада
    Та одјека ливада."

    Ал' деца се уморише,
    Па веселја нема више.
    Сунце се већ спушта,
    А игра се напушта.
    У мајчина су се крила
    Многа деца мирно свила;
    К'о у гнезду тићи,
    У сан ће отићи.
    Нема игре сада
    Ова мрака ливада.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  9. #9
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default Božanska slika

    To Mercy, Pity, Peace and Love

    All pray in their distress;

    And to these virtues of delight

    Return their thankfulness.


    For Mercy, Pity, Peace and Love

    Is God our Father dear:

    And Mercy, Pity, Peace, and Love,

    Is man, His child and care.


    For Mercy has a human heart,

    Pity, a human face:

    And Love, the human form divine,

    And Peace, the human dress.


    Then every man, of every clime,

    That prays in his distress,

    Prays to the human form divine,

    Love, Mercy, Pity, Peace.


    And all must love the human form,

    In heathen, Turk or Jew;

    Where Mercy, Love, and Pity dwell

    There God is dwelling too.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  10. #10
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default Želeo bih ja kod Žene

    Želeo bih ja kod Žene
    Što kod kurvi uvek ima,
    Znake želje utažene.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  11. #11
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default Pesme iz Rukopisa i Beležnica

    Pobijah se: mog vetra bes će
    Zgromiti cveće lepo, pravo,
    Pa sam Suncem sjao žeće,
    A vetar sam zauzdav'o.

    Al' lepa i prava cveta
    Na drveću nije bilo,
    Jer sve ono se rascveta
    Lepo, al' jalovo, gnjilo.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  12. #12
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default Pesme nevinosti i iskustva

    Uvod

    Počujte glas bardu
    Što danas, juče, sutra zna,
    I koji ču
    Reč presvetu,
    Što svet prastari upozna.

    Paloj duši vapaj;
    Uveče se plačem javlja;
    I pazi na taj
    Zvezdani beskraj,
    I palu svetlost obnavlja.

    "O, Zemljo, vrati se!
    Nek' te digne rosna trava!
    Noć prošla je,
    Dan ustaje
    Iz mase što još uvek spava.

    Ići se ne mora!
    Zašto bi da odeš ti?
    Zvezdana kora,
    Obala mora,
    Tebi su do zore dati".

    *U Blejkovom simbolizmu zvijezde se povezuju sa materijalnim svijetom racionalnog boga (u Blejkovim kasnijim djelima taj bog se zove Jurizen), njegovim zakonima, redom i sistemom (njutnovskim kosmosom).

    *Mrtvo more vremena i prostora, sa svojim početkom i krajem, slika je materijalizma.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  13. #13
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default Pesme iz Rukopisa i Beležnica

    Božanska slika

    Okrutnost je ljudskog srca,
    A zavist je ljudskog lika,
    Tajnost ima ljudsko ruho,
    Užas je ljudskog oblika.

    Ljudski oblik, kovačnica,
    Ljudsko ruho, gvožđe vrelo,
    Ljudski lik, peć zaključana,
    Ljudsko srce, njeno ždrelo.



    *Ova pjesma je trebalo da bude dio zbirke Pjesme Iskustva, kao ona koja stoji naspram istoimene pjesme iz Pjesama Nevinosti, ali ju je Blejk, iako je izgravirao ploču sa tekstom i ilustracijom, iz nekog razloga odbacio.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  14. #14
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default Iz: Venčanje Neba i Pakla

    Znamenita maštarija

    Videh jednom jednog đavola u plamenu, koji se diže ispred anđela koji je sedeo na oblaku. Đavo izusti ove reči: "Slaviti Boga znači poštovati njegove darove u drugim ljudima, u svakom prema sopstvenom geniju, i najveće ljude voleti najviše. Oni koji velikim ljudima zavide ili ih klevetaju, mrze Boga; jer drugog Boga nema".

    Čuvši ovo, anđeo gotovo poplave, ali, savlađujući se, postade žut i, konačno, beo, pa ružičast, a onda, smešeći se, odgovori: "Ti, idolopokloniče! Zar Bog nije jedan! I zar nije vidljiv u Isusu Hristu! I nije li Isus potvrdio deset zapovesti! I nisu li svi drugi ljudi budale, grešnici i ništavila!"

    Đavo odgovori: "Istucaj budalu u stupi sa žitom, i nećeš istresti glupost iz nje. Ako je Isus Hristos najveći čovek, treba da ga voliš najviše. A sad slušaj kako je on to potvrdio deset zapovesti! Zar nije, ismevajući Sabat, ismevao sabatskog boga! Ubio One koji su ubijeni zbog njega! Poštedeo zakona ženu uhvaćenu u preljubi! Odvlačio druge od rada da bi išli za njim! Lažno svedočio kada je odbio da se brani pred Pilatom! Poželeo tuđe kad se molio za svoje učenike i kada je od njih tražio da otresu prašinu sa svojih nogu na one koji odbiju da ih prime u kuću! Kažem ti, nijedna vrlina ne može da postoji ako se ne prekrši ovih deset zapovesti. Isus je bio sušta vrlina i delovao je nagonski, a ne po pravilima".

    Kada đavo ovo izreče, ja pogledah anđela, a on ispruži ruke obgrlivši plamen koji ga proguta, i uskrsnu, postavši Ilija.



    Napomena: Ovaj anđeo, koji je sada đavo, moj je izuzetan prijatelj. Često zajedno čitamo Bibliju u njenom paklenskom ili đavolskom smislu, sa kojim će se i svet upoznati ako bude bio dobar.

    Imam i Bibliju Pakla, sa kojom će se svet upoznati, hteo ne hteo.



    Isti zakon za lava i vola je ugnjetavanje.
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  15. #15
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default Iz: Venčanje Neba i Pakla

    Poslovice Pakla:

    U setvi uči, u žetvi podučavaj, u zimu uživaj.
    Teraj svoja kola i svoj plug preko kostiju mrtvih.
    Put neumerenosti vodi u dvorac mudrosti.
    Promišljenost je bogata, ružna, matora devojka kojoj se udvara Nesposobnost.
    Onaj koji želi, a ne čini, rađa kugu.
    Presečeni crv oprašta plugu.
    Zagnjuri u reku onog koji voli vodu.
    Budala ne vidi isto drvo koje vidi mudar.
    Onaj čije lice ne svetli, nikada neće postati zvezda.
    Večnost je u ljubavi sa proizvodima vremena.
    Vredna pčela nema vremena za tugu.
    Časovi gluposti se mere satom, ali časove mudrosti nijedan sat ne može da izmeri.
    Sva zdrava hrana se hvata bez mreže ili zamke.
    Odredi broj, težinu i meru u oskudnoj godini.
    Nijedna se ptica ne vine previsoko ako se vine sopstvenim krilima.
    Mrtvo se telo za rane ne sveti.
    Najuzvišeniji čin je postaviti drugog ispred sebe.
    Kad bi budala istrajala u svojoj gluposti, postala bi mudra.
    Glupost je plašt lupeštva.
    Stid je plašt gordosti.
    Zatvori se grade kamenjem zakona, javne kuće ciglama religije.
    Ponos pauna je slava Božija.
    Ponos jarca je milost Božija.
    Bes lava je mudrost Božija.
    Nagota žene je delo Božije.
    Prekomerna tuga se smeje, prekomerna radost plače.

    (..nastaviće se..)
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  16. #16
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default ..nastavak:

    Rika lavova, zavijanje vukova, bes olujnoga mora i razorni mač delovi su večnosti preveliki za čovekovo oko.
    Lisica osuđuje zamku, ne sebe.
    Radost oplođuje, tuga rađa.
    Neka čovek nosi krzno lava, žena runo ovce.
    Ptica gnezdo, pauk mrežu, čovek prijateljstvo.
    I sebična, nasmejana budala i mrzovoljna, namrštena budala biće smatrane mudrim da bi mogle da budu batina.
    Što je sada dokazano, nekad beše samo zamišljeno.
    Pacov, miš, lisica i zec gledaju korenje; lav, tigar, konj i slon gledaju plodove.
    Bunar sadrži, izvor preliva.
    Jedna misao ispunjava neizmernost.
    Uvek govori istinu, i ništak će te izbegavati.
    Sve u šta je moguće verovati, slika je istine.
    Orao nije nikada toliko dangubio kao kada je dopustio vrani da ga podučava.

    (..nastaviće se..)
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  17. #17
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default ..nastavak:

    Lisica se stara o sebi, ali o Lavu se stara Bog.
    Ujutru misli, u podne radi, uveče jedi, noću spavaj.
    Onaj koji ti je dopustio da ga prevariš, poznaje te.
    Kao što plug sluša reči, tako Bog uslišava molitve.
    Gnevni tigrovi su mudriji od obučenih konja.
    Očekuj otrov iz ustajale vode.
    Nikad ne znaš šta je dosta dok ne znaš šta je više nego dosta.
    Slušaj budalin prekor, to je pravo kraljeva.
    Oči od vatre, nozdrve od vazduha, usta od vode, brada od zemlje.
    Slab u hrabrosti jak je u lukavstvu.
    Jabukovo drvo nikad ne pita bukvu kako da raste, niti lav konja kako da lovi.
    Zahvalan primalac bogato žanje.
    Da drugi nisu budale, bili bismo mi.
    Duša slatkoga zanosa nikada ne može da bude ukaljana.

    (..nastaviće se..)
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  18. #18
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default ..nastavak:

    Kada vidiš orla, vidiš deo Genija. Podigni glavu!
    Kao što gusenica bira najlepše listove da položi jaja, tako i sveštenik polaže kletvu na najlepše radosti.
    Da bi se stvorio mali cvet, potrebni su vekovi.
    Proklinji stege, blagosiljaj slobode.
    Najbolje je vino najstarije, najbolja je voda najnovija.
    Molitve ne oru, hvale ne žanju.
    Radosti se ne smeju, tuge ne plaču.
    Glava Uzvišenost, srce Osećajnost, genitalije Lepota, ruke i noge Sklad.
    Šta je vazduh ptici ili more ribi, to je prezir prezrenome.
    Vrana bi da je sve crno, sova da je sve belo.
    Preobilje je lepota.
    Kad bi lav primao savete od lisice, bio bi lukav.
    Popravkom se putevi ispravljaju; ali krivi putevi koji se ne popravljaju, putevi su Genija.
    Bolje ubiti dete u kolevci, nego gajiti želje koje se neće ostvariti.
    Gde nema čoveka, priroda je prazna.
    Istina se nikad ne može izreći tako da se razume, a da se u nju ne veruje.

    (..nastaviće se..)
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

  19. #19
    Profi
    Datum učlanjivanja
    Dec 2011
    Poruka
    468

    Default ..nastavak:

    Dosta! Ili Previše!

    Drevni pesnici su sve što je čulima dostuono oživljavali i bogovima ili genijima, nadevajući mu imena i ulepšavajući ga odlikama šuma, reka, planina, jezera, gradova, naroda i svega što su njihova uvećana i brojna čula mogla da prime.

    Naročito su proučavali genija svakog grada i zemlje, podređujući ga njegovom duhovnom božanstvu; sve dok nije stvoren sistem koji su neki iskoristili da podjarme narod, odvojivši duhovna božanstva od onoga na šta se odnose. Tako je nastalo sveštenstvo, koje je odabiralo oblike obožavanja iz pesničkih priča, da bi konačno objavilo da su to naredili bogovi.

    Tako su ljudi zaboravili da sva božanstva prebivaju u ljudskim grudima.

    (Kraj.)
    Genius is sorrow's child.
    Reply With Quote Reply With Quote

 

 

Ko pregleda temu

Users Browsing this Thread

Trenutno ima 1 korisnika koji pregledaju ovu temu. (0 članova i 1 gosta)

Similar Threads

  1. William Wordsworth
    By ruza_vjetrova in forum Poezija
    Odgovora: 1
    Poslednja poruka: 30-08-12, 23:46
  2. Odgovora: 8
    Poslednja poruka: 13-03-12, 17:14

Pravila ostavljanje poruka

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
 
 
Copyright © 2011 - 2012, BGDCafe.net. Sva prava zadržana.
Zabranjeno je kopiranje i umnožavanje bilo kod dela foruma ili celine bez dozvole administratora.
vBulletin Skin by CompletevB